apodyktyczność
rzeczownik · książkowe
Cecha osoby lub wypowiedzi narzucającej swoje zdanie tonem nieznoszącym sprzeciwu.
Przykłady
- Apodyktyczność dyrektora sprawiła, że nikt nie zgłaszał już poprawek.
- W jego recenzjach razi nie tyle surowość, ile apodyktyczność sądów.
- Z wiekiem złagodniał, choć apodyktyczności nigdy się nie wyzbył.