bytować
czasownik · książkowe
Żyć lub mieszkać gdzieś w warunkach skromnych albo uciążliwych, na poziomie samego przetrwania.
Przykłady
- Przez dwie zimy bytowali w nieogrzewanym baraku.
- Zamiast żyć, bytował od pierwszego do pierwszego.
- Po pożarze kamienicy kilkanaście rodzin bytowało miesiącami w hali sportowej.