erudyta

rzeczownik · książkowe

Osoba o rozległej, gruntownej wiedzy wyniesionej z lektur, swobodnie poruszająca się w wielu dziedzinach.

• W sporze o barokową poezję okazał się erudytą, który cytował z pamięci całe strofy.
• Redakcja szukała erudyty, a nie specjalisty od jednej wąskiej dziedziny.
• Prowadzi program jak erudyta: bez ściągawek, za to z anegdotą do każdego nazwiska.