konstatować
czasownik · książkowe
Stwierdzać coś jako fakt, rzeczowo i bez emocjonalnego komentarza.
Przykłady
- Konstatował, że nikt nie przeczytał raportu, i przeszedł do następnego punktu.
- Autor jedynie konstatuje zmianę, nie próbując jej oceniać.
- Zebrani konstatowali, że termin jest nie do utrzymania.